استفاده از اطلاعات عدم قطعیت در ارزیابی انطباق

استفاده از اطلاعات عدم قطعیت در ارزیابی انطباق

جهت دریافت ترجمه فارسی راهنمای استفاده از اطلاعات عدم قطعیت در ارزیابی انطباق بر روی لینک زیر کلیک کنید

در زمان ویرایش اول، کار در مورد ارزیابی انطباق در حوزه­های دیگر به خصوص مهندسی و آزمون­های محصولات  الکتریکی و مکانیکی انجام شده است و سند از اصول مندرج در ASME B89.7.3.1-2001  پیروی می­کرد.

Compliance و Conformity اصطلاح­ های نزدیک به هم هستند. سازمان جهانی استانداردسازی معمولا از واژه conformity استفاده می­کند; ASME “مطابقت با مشخصات” را در نظر می ­گیرد. ارزیابی انطباق با این حال می ­تواند شامل طیف گسترده ­ای از فعالیت­ ها، از آزمون محصول تا بازرسی و صدور مجوز باشد. این راهنمای یوراكم در خصوص ارزیابی انطباق، اساساً به بررسی انطباق نتایج اندازه­ گیری با حدود مجاز مربوط می­شود. (به عنوان مثال مشخصات، رواداری، اسناد نظارتی یا حدود قانونی) بنابراین این راهنما از اصطلاح­های”انطباق” یا “ارزیابی انطباق” در رابطه با تصمیمات، در خصوص انطباق با حدود اعلام شده، استفاده می ­کند. در استاندارد ISO / IEC 17025، انطباق نتیجه اندازه ­گیری با حدود اظهار شده غالباً به عنوان مبنای “بیانیه انطباق” استفاده می­شود.

این ویرایش،  جهت در نظر گرفتن توسعه مربوط به رهنمودهای مرتبط با قواعد تصمیم­ گیری و بیانیه­ های انطباق (ILAC G8) و ارزشیابی داده­ های اندازه­ گیری – نقش عدم قطعیت اندازه ­گیری در ارزیابی انطباق ((JCGM 106 اصلاح شده است.

تغییرات عمده در ویرایش دوم عبارتند از:

  • لیستی از اختصارات و نمادها اضافه شده است.
  • ایده حد پذیرش معرفی شده است.
  • قواعد تصمیم ­گیری که نتایج مشروط یا غیرقطعی را ارائه می­ دهند. (گاهی اوقات قواعد تصمیم ­گیری غیر باینری نامیده می­شوند)
  • استفاده از توزیع لگاریتمی-نرمال برای برخی موارد نامتقارن معرفی شده است.
  • پیوست C جهت معرفی ریسک­های جهانی و ویژه اضافه شده است.

1  مقدمه

جهت تصميم ­گيري درباره اين که آيا نتيجه ­اي به انطباق يا عدم انطباق با يک مشخصه اشاره دارد يا خير، ملاحظه عدم قطعيت اندازه­ گيري در استفاده از آن نتيجه ضروري مي­ باشد. شکل 1، سناريوهاي نوعي حاصل مربوط به نتايج اندازه ­گيري براي ارزيابي انطباق با حد بالاي مشخصه را (براي مثال، غلظت آناليت) نشان مي­ دهد. خطوط عمودي، عدم قطعيت گسترده، ،  نتيجه را نشان مي ­دهند و منحني مربوطه نيز به تابع چگالی احتمال استنباطي مقدار اندازه ­ده اشاره داشته و نشان مي­ دهد که احتمال قرارگيري مقدار اندازه­ ده نزديک به مرکز بازه عدم قطعيت گسترده خيلي بيشتر از محل قرارگيري آن نزديک به دو انتهاي بازه است. وضعیت در حالت­ های  (i)و (v) به طور منطقی آشکار می­ باشد. در وضعیت حالت (ii) احتمال بالایی وجود دارد که مقدار اندازه­ده بالاي حد واقع شود، هر چند که حد، درون بازه عدم قطعیت گسترده قرار می گیرد. بسته به شرایط و به خصوص بسته به خطرات مرتبط با تصمیم ­گیري غلط، احتمال یک تصمیم ­گیری نادرست ممکن است به اندازه کافي کم باشد (و يا کم نباشد) که يک تصميم عدم انطباق را توجيه کند. در وضعیت حالت (iii) احتمال تصمیم ­گیری­ نادرست بدون اطلاعات بیشتر برابر با 50% است، که باید براساس خطرات مرتبط با تصمیم ­گیری اشتباه باشد. استفاده از این سه نتیجه در وضعیت­های(ii) ، (iii) و  (iv)برای تصمیم ­گیری در مورد انطباق امکان پذیر نیست.

0 پاسخ

ثبت دیدگاه

مایل به ملحق شدن به بحث هستید ؟
به ما بپیوندید !

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *